معنی کلمه پادشه نشین در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
پادشه نشین . [ دْ / دِ ش َه ْ ن ِ ] (نف مرکب ) نشیننده چون پادشاهان . آنکه نشستنی چون پادشاهان دارد : ای شاه تاجدار که بر تکیه گاه ملک هم پادشه نشینی و هم پادشه نشان . سوزنی .

(اِ مرکب ) جای نشستن شاه . شهری که مقرّ پادشاه است .