معنی کلمه ظلم در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ظلم . [ ظُ ل َ ] (ع اِ) ج ِ ظلمت . تاریکی ها : شادمان باد و به شادی ّ و طرب نوش کناد باده از دست بتی خوبتر از بدر ظلم . فرخی . همیشه تا نفروزد قمر چو شمس ضحی همیشه تا ندرخشد سها چو بدر ظلم . فرخی . ظلمت این شعر رای روشن تو دور کرد هر کجا آثار نور آمد شود روشن ظلم . مسعودسعد. مرا بیع کرم و ینابیع حکم و مصابیح ظُلَم و مجاریح امم بودند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). پای کفش خود شناسد در ظلم جان تن خود چون نداند ای صنم . مولوی .