معنی کلمه استذآب در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
استذآب . [ اِ ت ِذْ ] (ع مص ) اًستذاءَب َ النَقَدُ؛ گوسپندکی گرگ شد، و آن مثل است و در حق شخصی گویند که خوار و حقیر باشد و خود را بزرگ و برتر نماید. (منتهی الارب ).