معنی کلمه قتعة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
قتعة. [ ق َ ت َ ع َ ] (ع اِ) یکی قتع (کرمک سرخ چوبخوار). (منتهی الارب )

دیوچه ای است . (منتهی الارب ).

(ص ) خوار و حقیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد).