معنی کلمه ملقوط در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ملقوط. [ م َ ] (ع ص ) از زمین برگرفته . (منتهی الارب ) (آنندراج )(از اقرب الموارد).

بچه ٔ نوزاده ٔ بر زمین افکنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). لقیط و از زمین برگرفته . (ناظم الاطباء). کودک نوزادی که بر زمین افکنند و برداشته شود. ج ، ملاقیط. (از اقرب الموارد).