معنی کلمه ملظ در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ملظ. [ م ُ ل ِظظ ] (ع ص ) مبرم و الحاح کننده در سؤال . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

ستیهنده .

لازم گیرنده . (ناظم الاطباء). و رجوع به الظاظ شود. - ملظبه ؛ ملازم آن . (از اقرب الموارد).