معنی کلمه سبتیة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
سبتیة. [ س ِ تی ی َ ] (ع ص نسبی ) نعال سبتیة؛ کفشهای از پوست گاو ساخته شده . (ناظم الاطباء). نعال از سبت ساخته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). و رجوع به سِبت شود: هو یحذی النعال السبیة؛ یعنی کفشهایی که مویهای پوست آن بد باغی تراشیده و در نتیجه نرم شده باشد. (اقرب الموارد). رجوع به سبتة شود.