معنی کلمه فرچه در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
فرچه . [ ف ِ چ ِ ] (اِ) آلتی از موی اسب و مانند آن که چون جاروبی خرد باشد و گاه ِ تراشیدن ریش با آن صابون به ریش مالند، سهولت تراشیدن را. (یادداشت به خط مؤلف ). مأخوذ از زبان ایتالیایی است . (فرهنگ بزرگ فارسی -انگلیسی حییم ).