معنی کلمه ضبع در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ضبع. [ ض َ ] (ع اِ) پناه جای .

جانب .

ناحیه . گویند: کنافی ضَبع فلان ؛ ای فی کنفه و ناحیته . (منتهی الارب ).