معنی کلمه عثواء در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
عثواء. [ع َث ْ ] (ع ص ) عجول . (اقرب الموارد).

(اِ) کفتار. (منتهی الارب ). کفتار بخاطر موی فراوان آن .

(ص ) گنده پیر. (منتهی الارب ) : در دیده ٔ ناقص خردان که نظر جز به عیوب نمی گمارند أقبح من ... دلال العثواء بود. (دره ٔ نادره ص 53).