معنی کلمه ذئبة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ذئبة. [ ذِءْ ب َ ] (اِخ ) آبی است بنی ربیعةبن عبداﷲ را و گفته اند آبی است بنی ابی بکربن کلاب را.