معنی کلمه مقامة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
مقامة. [ م ُ م َ ] (ع مص ) اقامت و آرام کردن به جایی . مُقام . (منتهی الارب ). اقامت . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). - دارالمقامة ؛ جنت و بهشت . (ناظم الاطباء).