معنی کلمه وذیة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
وذیة. [ وَ ی َ ] (ع اِ) درد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). وجع. (اقرب الموارد).

بیماری .

عیب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گویند: ما به وذیة. (منتهی الارب ).

آب اندک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).