معنی کلمه مغبرة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
مغبرة. [ م ُ غ َب ْ ب ِ رَ ] (ع اِ) نام گروهی که پیوسته مشغول به ذکر خدا می باشند و مکرر می کنند قرائت قرآن راو ترغیب می کنند مردم را در اعمال اخروی . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).

گروهی که شعر می خوانند به الحان مختلف و مردم را به طرب و رقص می آورند. (ناظم الاطباء).