معنی کلمه کالبل در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
کالبل . [ ب َ ] (اِ) یکی از قوای چهارگانه ٔ ستارگان در نجوم که آن را قوه ٔ وقتیه نیز گویند و برای کواکب نهاریه در روز و کواکب لیلیه در شب و برای عطارد در مرکز خودش حاصل گردد. و برخی را عقیده برآن است که عطارد را پیوسته این قوه حاصل است زیرا آن از ستارگان روز و شب است . (تحقیق ماللهند ص 308).