معنی کلمه احمد در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
احمد. [ اَم َ ] (اِخ ) ابن علی بونی قرشی . مکنی به ابوالعباس وملقب به تقی الدین و شرف الدین ؛ شیخ طریقت از مردم بونه شهری بافریقیه . وفات 622 هَ . ق . و بقولی 630 هَ . ق . او راست : کتاب اسرار الحروف و الکمات . کتاب فصول شمس المعارف الکبری فی خواص و اسرار الحروف . کتاب مواقیت البصائر و لطائف السرائر. کتاب اظهار الرموز و ابداء الکنوز. کتاب لطائف الاشارات فی اسرار حروف العلویات . کتاب شرح اسماء اﷲ الحسنی و آن کتابی بزرگ است موسوم بموضع الطریق وقسطاس التحقیق من مشکاة اسماء اﷲ الحسنی و التقرب بها الی المقام الاسنی . کتاب اللطائف العشرة. کتاب شمس المعارف و لطائف العوارف . کتاب المشهد الاسنی فی شرح اسماء اﷲ الحسنی . کتاب شمس الواصلین وانس السائرین فی سرّ السیر علی براق الفکر و الطیر. کتاب اللمعه النورانیة فی الأوراد الربانیه . کتاب کنز اللطائف الروحانیة فی اسرار اللمعة النورانیة . قبس الاقتداء الی وفق السعادة و نجم الاهتداء الی شرف السیاسة علم الهدی و اسرار الاهتداء. و التعلیقة الکبری والصغری . ضمات سور القرآنیة. الواح الذهب . مؤلف روضات گوید: ما در کتاب خود از او بسیار نقل کرده ایم . رجوع به روضات ص 258 و کشف الظنون شود.