معنی کلمه غریب در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
غریب . [ غ َ ] (اِخ ) (متوفی به سال 731 هَ . ق .) برهان الدین . غالباً وی را به شیخ برهان الدین یا شاه برهان الدین موصوف دارند. وی از اکابر عرفا و از مریدان شیخ نظام الدین ولی بود. در شهر برهانپور از بلاد دکن درگذشت . (از ریحانة الادب ذیل برهان الدین ). رجوع به برهان الدین شود.