معنی کلمه ذوالیدیة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ذوالیدیة.[ ذُل ْ ی ُ دَی ی َ ] (اِخ ) حرقوص بن زهیر. یکی از خوارج که در جنگ نهروان کشته شد و رسول اکرم از پیش خبراو داده بود. و او بجای یکدست پاره ٔ گوشت داشت . و او را ذوالثدیة نیز گفته اند. رجوع به ذوالثدیة شود.