معنی کلمه صحراگرد در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
صحراگرد. [ ص َ گ َ ] (نف مرکب ) بیابان گرد.

آنکه در بیابان گردد و کشت هاو مزارع را بپاید چهارپا ومردمان بدان گزند نرسانند. رجوع به صحراگردی شود.