معنی کلمه ذوالکریهة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ذوالکریهة. [ ذُل ْ ک َ هََ ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) شمشیر نیک برّان ، که بر هر چه افتد بدونیم کند.