معنی کلمه طراوه در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
طراوه . [ طَ وَ ] (اِخ ) کوهی است معروف در نجد.

جایگاهی است که در شعر ذکر آن آمده است . (مراصدالاطلاع ).