معنی کلمه یعرة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
یعرة. [ ی َ رَ ] (ع اِ) بزغاله که آن را بر مغاک شیر و دیگر دده بندند جهت شکار یا عام است . یعر. (از منتهی الارب ) (آنندراج ).