معنی کلمه ذوالعرف در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ذوالعرف . [ ذُل ْ ع ُ ] (اِخ ) ربیعةبن وائل ذی طوّاف حضرمی ، قبیله ای است ربیعةبن عبدان بن ربیعة ذی العرف ربیعة (کذا) و از اعلام است . (منتهی الارب ).