معنی کلمه ظریب در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ظریب . [ ظَ ] (اِخ ) نام موضعی که قبیله ٔ طی ّ پیش از فرودآمدن به جبلین درآنجا سکونت داشته اند. معبدبن قرط گوید : الایا عین جودی بالصبیب و بکّی ان بکیت بنی عجیب و کانوا اِخوة لبنی عداء ففرق بینهم یوم عصیب فقد ترکوا منازلهم و بادوا کمنزل ظبی مبنی ّ ظریب . دیگری گوید : اجعل ظریباً کحبیب ینسی لکل ّ قوم مصبح و ممسی . (معجم البلدان ).