معنی کلمه نازمکان در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
نازمکان . [ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بویراحمد گرمسیری بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان . در 8هزارگزی شمال شرقی بهبهان و بر سر راه شوسه ٔ بهبهان ، در جلگه ٔ گرمسیر و مالاریاخیزی واقع است و 316 تن سکنه دارد، سکنه ٔ آنجا فارسی را به لهجه ٔ لری تکلم می کنند. آبش از چشمه و رود خسروآباد تأمین می شود. محصولش غلات و برنج و پشم و لبنیات است و شغل اهالی زراعت و حشم داری و صنعت دستی زنان بافتن قالیچه و جوال وجاجیم است . ساکنین این ده از طایفه ٔ بویراحمد گرمسیری هستند. در این آبادی معدن مومیائی وجود دارد. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ص 352).