معنی کلمه بلوة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
بلوة.[ ب ِ وَ ] (ع اِ) آزمایش . (منتهی الارب ). امتحان و اختبار. (اقرب الموارد).

سختی . (منتهی الارب ). مصیبت . (اقرب الموارد). دریافت چیزی و کشف آن .(منتهی الارب ). بَلَوی . ج ، بَلایا. (اقرب الموارد).