معنی کلمه بلده در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
بلده . [ ب َ دَ ] (اِخ ) دهی از دهستان خرم آباد، شهرستان تنکابن . سکنه ٔ آن 680تن . آب آن از رودخانه ٔ چشمه کیله و محصول آن برنج و مرکبات است . از ابنیه ٔ قدیم آثار قلعه ٔ خرابه ای روی تپه کنار راه عمومی دوهزار و سه هزار دیده میشود. این آبادی از دو محله ٔ بالا و پایین تشکیل شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).