معنی کلمه جان آور در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
جان آور. [ وَ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) جاندار. (ناظم الاطباء). جاناور. جانور. رجوع به جاناور شود.

مردم بی عقل و بی شعور. (ناظم الاطباء).

(نف مرکب ) آورنده ٔ جان .