معنی کلمه بقع در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
بقع. [ ب َ ق َ ] (ع مص ) پیسه گردیدن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ج ِ ابقع. (منتهی الارب ).

بسنده کردن بچیزی ،بقع به .

خالی شدن زمین از کسی یا چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

تر گردیدن تن آبکش جابجا از آب : بقع المستقی . (ناظم الاطباء). از آب جابجا بدن آبکش تر گردیدن . (از منتهی الارب ).