معنی کلمه فجاء در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
فجاء. [ ف َج ْءْ ] (ع مص ) گشاده سینه گردیدن کمان از زه . (منتهی الارب ).

کلان شکم شدن ناقه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

(اِ) میان دو پاشنه ٔ شتر.

ج ِ فجوة. (منتهی الارب ). رجوع به فجوة شود.