معنی کلمه ثیادورس در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ثیادورس . (اِخ ) طبیب نصرانی که در ایران میزیست و به حذاقت در طب معروف بود و شاپور ذوالاکتاف یا بقولی بهرام گور برای او بیعه ای در شهر وی بنا کرد. این روایت معرف قدر و اعتبار او در نزد ایرانیان است و عصر او را نیز معلوم میدارد. او راست : کتابی جامع در طب که به کناش معروف است . ابن الندیم گوید که آن کتاب به عربی نقل شده است و شاید این شخص همان تئودورس ملقب به شارح باشد که کتب او را کوماس و پروبوس و هی باس در قرن پنجم میلادی ترجمه کردند. (لکلرک ، تاریخ طب عرب . ابن الندیم ، کتاب الفهرست ).