معنی کلمه حاکم نیشابوری در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
حاکم نیشابوری . [ ک ِ م ِ ن َ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن محمدبن حمدویه [ ح َم ْ / ح ُم ْ م َ ]ابن نعیم ضبی طهمانی ، معروف به حاکم نیشابوری و ملقب به ابن بیع. صاحب روضات وفات او را به نقل از خلیلی در ارشاد به سال 403 هَ . ق . گفته است و چلبی در کشف الظنون کتب ذیل را بدو نسبت داده است : کتاب الاربعین . تاریخ نیشابور. امالی العشیات . اکلیل فی الحدیث . المدخل الی الاکلیل . تراجم الشیوخ . سیاق فی ذیل تاریخ نیشابور. و صاحب ذریعة تخریج الصحیحین را بر آن افزوده است .ابن خلکان گوید: تخریج علم الحدیث از متفردات اوست . ترجمه ای از تاریخ نیشابور به فارسی بدست آمده که ریچارد فرای مستشرق آمریکایی به تصحیح آن مشغول است . رجوع به زرکلی ص 928 و ذریعة ج 2 ص 280 و 314 و ج 4 ص 4 و روضات چ 1 ص 716 و نیز رجوع به ابن بیع و محمدبن عبداﷲ در همین لغت نامه و معجم الادباء ج 1 ص 46، 122، 251، 282، 375، 411-413 و ج 2 ص 65، 66، 82، 83، 156، 227، 229، 271، 343 و ج 4 ص 141، 183 و ج 5 ص 62، 106، 249 و ج 6 ص 111، 140، 227، 269، 324، 376، 416 و ج 7 ص 240 و امتاع الاسماع ص 41، 105، 299، 315، 364، 394 و 551 شود.