معنی کلمه نارنج بن در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
نارنج بن .[ رِ ب ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش لنگرود شهرستان لاهیجان در 14هزارگزی جنوب لاهیجان و 2هزارگزی بجارپس قرار دارد. جلگه است و هوائی معتدل و مرطوب و مالاریائی دارد. سکنه آن دویست نفرند و فارسی را به لهجه ٔ گیلکی تکلم می کنند. آب آن از چشمه سار محلی تأمین می شود. محصول عمده اش لبنیات و پشم است و شغل مردانش گله داری و صنعت دستی زنانش شال بافی است . راه مالرو دارد. در فصل تابستان عده ای از سکنه برای تهیه ٔ علوفه ٔ گله های خود به ییلاق سمام می روند و پائیز مراجعت می کنند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ص 301).