معنی کلمه شاکریة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
شاکریة. [ ک َ / ک ِ ری ی َ ] (ع اِ) مزد و اجر شاکری .

ج ِشاکری بود. (اقرب الموارد). و رجوع به شاکری شود.