معنی کلمه ثوة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ثوة. [ ث ُوْ وَ ] (ع اِ) قماش خانه .

جامه ٔ گروهه که بالای میخ بندند و بر آن مشک شیر بجنبانند، تا مشک دریده و پاره نگردد.

پشته که از سنگ و گل سازند بجهت علامت .

زیرانداز مشک که وقت جنباندن زیر آن افکنند تا به خاک آلوده نگردد. ج ِ ثَوی ِّ.