معنی کلمه حواقة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
حواقة. [ ح ُ ق َ ] (ع اِ) آنچه بجاروب روفته بیرون کنند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). خاک روبه . کناسه .

قماش . (اقرب الموارد).