معنی کلمه ثوبة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
ثوبة. [ ث َ ب َ ] (اِخ ) ابن نمر بسی . مکنی به ابومحجن قاضی مصر. از قبیله ٔ بس بطنی از حمیر.