معنی کلمه حندقوقی در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
حندقوقی . [ ح ِ دَ قا ] (معرب ، اِ) حَندَقوقی ̍ حَندَقَوقی ̍. حَندَقوقا. نباتی است که در عربی آنرا ذُرَق گویند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). حباقا. (بحرالجواهر). عرفضان . رجوع به حندقوق و رجوع به تحفه ٔ حکیم مؤمن و مخزن الادویه شود.

گیاهی است که از آن شاخه های دراز و باریک و میان تهی و خوشبوروید و از نی آن توتون گیرند. (از اقرب الموارد).