معنی کلمه کور اصلی در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
کور اصلی . [ رِ اَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کور مادرزاد. (کلیات شمس چ بدیعالزمان فروزانفر ضمیمه ٔ ج 7 ص 405) : هرکه او منکر شود خورشید را کور اصلی را نباشد چاره ای . مولوی (کلیات شمس ).