معنی کلمه حلباة در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
حلباة. [ ح َ ] (ع ص ) ناقةحلباة؛ ماده شتر شیردار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). - ناقة حلباة رکباة ؛ ناقه ٔ دوشیدنی و برنشستنی . (منتهی الارب ) (از آنندراج ).