معنی کلمه غده ٔ صنوبری در لغت نامه دهخدا معین لطیف

 
غده ٔ صنوبری . [ غ ُدْ دَ / دِ ی ِ ص َ ن َ / نُو ب َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) غده ٔ اپیفیز . این غده در کنار خلفی بطن سوم دماغ در روی قنات سیلویوس و روی تکمه های چهارگانه قرار گرفته است . در جوجه هائی که سن آنها 5 تا 6 هفته بوده این غده را برداشته ، در کالبدگشایی دیده اند که غده ٔ تناسلی آنها خیلی بزرگتراز حد معمولی است و در روی سگ ، خرگوش و گربه نیز همین آثار دیده شده است . بنابراین معلوم گردیده است که رابطه ای بین این غده و غده های تناسلی مخصوصاً بیضه ها وجود دارد و در کلینیک هم نزد بچه هائی که غده ٔ صنوبری آنها کوچک شده دیده شده است که اولاً قامت آنها بیش از حد سنشان نمو نموده و مسن تر جلوه می دهند و ثانیاً آلت تناسلی آنها بزرگ می شود و علائم جنسی فرعی مانند موهای صورت و زهار و غیره نیز چند سال قبل از این موقع ظاهر شده است یعنی بلوغ زودرس یافته اند. (کالبدشناسی و فیزیولوژی دکتر نیک نفس چ دانشگاه ص 314).